خدایا ...
خطا از من است ... می دانم!

از من که سالهاست گفته ام: "ایاک نعبد"،
اما به دیگران هم دل سپرده ام!

از من که سالهاست گفته ام: "ایاک نستعین "،
اما به دیگران هم تکیه کرده ام!

بمب خفاش


این اسلحه توسط کشور امریکا برای مقابله با ژاپن در طول جنگ جهانی دوم طراحی شد. هر کدام از این بمب ها حامل ۴۰ خفاش می شد که به آن ها یک بمب آتش زا به همراه یک تایمر متصل شده بود.
عملکرد آن به این نحو بود که بمب، چتر نجات خود را باز می کرد و به خفاش ها اجازه فرار می داد. سپس خفاش ها پرواز کرده و در جایی پنهان می شدند.
در مرحله بعد هر ساختمانی که خفاش ها به عنوان خانه جدید خود انتخاب می کردند توسط این بمب نابود می شد.

تصویر متحرک از چگونگی شلیک یک گلوله و طرز کار صدا خفه کن کلت کمری

اس 300 چینی / عكس
چینی ها در راستای کپی و بومی سازی همه چیز، سامانه پدافند هوایی دوربرد اس-300 را نیز در کشورشان با نام اچ-کیو-9 ساخته اند که البته در برخی قابلیت ها با اس-300 اصلی تفاوتهایی دارد.

معرفی پهپاد میگ اسكات

میگ اسکات (به روسی:Скат) یکی از دو پروژه در حال توسعه پهپاد جنگی وزارت دفاع روسیه می باشد. این پهپاد جنگی دارای دو محفظه داخلی حمل سلاح می باشد که می تواند موشک به بزرگی KH-۳۱ را حمل کند. SKAT توسط یک موتور توربوفن Klimov RD-۵۰۰۰B که تغییر یافته ی RD-۹۳ است.

این پهپاد،در كلاس پهپادهای x45 و x47 و تارانیس و نرون است که توسط کمپانی میگ پیگیری می شود.
در کل وظیفه SKAT سرکوب و حمله به دفاع هوایی دشمن می باشد. تعدادی از تنظیمات پیکربندی آیرودینامیکی این پهپاد در تونل باد تست شده اند که شامل دو بالچه کوچک نیز هست. میگ بر پیکربندی بدون دم کار می کند.
فاصله دو سر بال آناست 11.5 متر است و درازای آن 10.25 متر. بیشینه وزن برخاست آن 10 تن و بیشترین سرعتش 800 کیلومتر بر ساعت است. قالبیت حمل 2تن سلاح و دارای برد جنگی 2000 کیلومتر است.MiG این پهپاد را در نمایشگاه هوایی مسکو 2007 در حضور خبرنگاران کمی, پرده برداری کرد. اطلاعات بیشتری از این پهپاد منتشر نشده است.

پهپاد های مشابه :

Boeing X-45
Northrop Grumman X-47
Lockheed Martin Polecat
Dassault nEUROn
BAE Taranis
Phantom Ray


ویژگی های عمومی

خدمه : 0
طول : 10.25 متر
بال : 11.5 متر
موتور : 1 × کلیموف RD - 5000B
حداکثر سرعت : 800 کیلومتر / ساعت
خدمات سقف : 12000 متر
جنگ افزار
تا 2 تن مهمات در مخازن داخلی

موشک‌های ایران رعب آور و بازدارنده‌اند

اندیشکده آمریکایی «مرکز راهبردی و مطالعات بین‌الملل» در گزارشی در خصوص «توان موشکی ایران» خاطر نشان ساخت حتی با توافق هسته‌ای بین ایران و قدرت‌های جهانی، قدرت موشکی بالستیکی ایران از بین نخواهد رفت.

در این گزارش همچنین عنوان شده که توانایی‌های آینده موشکی ایران تهدیدی واقعی است و ایران به زودی نواقص موجود درباره سامانه‌های هدایت کنترل و تعیین مسیر دقیق اصابت موشک را رفع خواهد کرد.

در این گزارش به تنوع موشکی فعلی ایران از جمله شهاب 1 با برد 300 تا 315 کیلومتر با سوخت جامد،شهاب 2 با برد 370 تا 700 کیلومتر با سوخت مایع و شهاب 3 با برد 300 تا 1300 کیلومتر با سوخت مایع، قدر با برد 1100 تا 2500 کیلومتر با سوخت جامد و نیز موشک سجیل 2 با برد 300 کیلومتر با سوخت جامد ، موشک فاتح 110 با برد 200 تا 400 کیلومتر با سوخت جامد و نیز موشک‌های زلزال 1،2،3 با بردهای 125، 200 و نیز 150 تا 400 کیلومتر با سوخت جامد اشاره شده است.

جنگنده ی اف 35 در نبرد هوایی مغلوب اف 16 خواهد شد


نیروی هوایی و دریایی آمریکا در حالی درپی نقشه ای جامع برای آماده نگه داشتن توان عملیاتی و رزمی جنگنده‌های اف _35 هستند که بر اساس برآوردهای صورت گرفته هزینه نگهداری و عملیات این جنگنده‌ها در چهار دهه آینده معادل 1016 هزار میلیارد دلار است که هزینه ای بسیار گزاف می باشد.

آخرین برآوردهای صورت گرفته از سوی یک استاد خلبان در یک رزمایش هوایی بر فراز اقیانوس آرام در پایگاه نیروی هوایی آمریکا در ژانویه 2015 نشان داده‌اند جنگنده اف _35 قادر به مغلوب کردن جنگنده اف _16 در نبرد نزدیک هوایی (dog fight) نیست.

در یک گزارش 5 صفحه‌ای آمده است که در یک نبرد هوایی مستقیم تلاش اف _35 برای حمله به جنگنده اف _16 حتی با توپ 25 میلیمتری نیز غیر ممکن است.
این هفته نامه در ادامه ی بررسی خود این گونه گزارش می کند که از دیگر معایب برجسته و مهم در این هواپیمای گرانقیمت آن است هنگامی که یک هواپیمای جنگنده اف _16 به هواپیمای اف _35 حمله می کند،هواپیمای اف _35 به خاطر کوچک بودن دماغه اش قدرت مانور کمتری دارد و قادر به گریختن از دست جنگنده اف _ 16 نیست.

ﺩﻭﺳﺘﻢ ﻧﺪﺍﺷﺘﯽ ؟؟؟
ﻗﺒﻮﻝ
ﺍﺯﻡ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮﺩﯼ ؟؟
ﺍﯾﻨﻢ ﻗﺒﻮﻝ
ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﯽ ؟؟
ﺑﺎﺯﻡ ﻗﺒﻮﻝ ...
.
.
.
ﻭﻟﯽ ﭘﺲ ﭼﺮﺍ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺩﻭﺳﺘﻢ داری؟

مــن ایـ ـن روزهـآ تلـ ـخ تـر از همـ ـیشه ام...
مــــــــــ ـغــــــرورتـر...
روزگـ ـآر ایـ ـنطـور مـ ـرآ بـآر آورده...
هـر بـآر کـ ـه زمیـن مـ ـی خـورم و بـ ـلند مـ ـی شـوم...
مـ ـغـرورتـر از پـ ـیـشم...
دآرم یـآد مـ ـی گیـ ـرم احسـ ــآسـآتم رآ بـ ـه روی کـ ـسی نـیآورم...!
شـ ـآید آرآم شـ ـوم بـه هـ ـوآی ایـ ـنکه کـسی چـ ـیزی نـ ـمی دآند
غـ ـرورم دسـتـــــ نخـ ـورده بـمآنـد!!!
خـ ـودم رآ سـ ـرگـرم می کنـ ـم
بـ ـآ نوشـ ته هـ ـآیم...
صـ ـدآی شـ ـآدمـــــــــهر...
شـ ـعرهـ آی فــروغ و شـ ـآمـلو...
شـ ـآیـد آرام گـ ـیرد ذهـ ـن پریـ ـشآنم...
امـ ـآ...
بـ ـگذآر کسـ ـی نـدآنـد تمـ ـآم ایـنهآ بـ ـهآنه اند...
مـ ـن دآرم از احسـ ـآسـم فـ ـرآر مـ ـی کنــم...!

گروه فرهنگی: سیدمحمدهادی شریعتی-فعال حقوق کودکان در یادداشتی برای بهارنیوز نوشته است: باید همین جا باشی تا تلخی را حس کنی، حس که نه بلکه شاید کمی درک کنی. باید در کنارشان بمانی توی همین کوچه‌های تنگ و باریک بی نهایت کارتن خواب و مملو ازسرنگ، باید نفس بکشی و زندگی کنی آن هم نه یک روز نه یک ماه نه یک سال...

می‌دانید که احساس سوختن به تماشا نمی شود، وقتی در آلوده ترین نقطه تهران پیدایش کردی، هنگامی که تلاش می‌کنی بعد از کار ساعتی بیاید درس بخواند و کودکی کند وقتی فکر می‌کنی همه چیز دارد خوب پیش می‌رود ناگهان جواب آزمایش را دکتر با بغض می‌خواند: (اچ آ وی مثبت) آن وقت است که باید گفت: آتش بگیر تا بدانی چه می‌کشم، من هم راوی هستم.

راوی یک داستان، این روایت شرح یک سقوط است اما نه سقوط یک پسر دلداده که خودش را از بلندی پرت کرده تا اثبات کند که عاشق است! نه! داستان من شرح سقوط آهسته، آهسته ارزش هاست. قصه تلخ و سیاه دستمایه قرار دادن کودکانی است که نمایش رنج هایشان بهانه ای شده برای جذب مخاطب بیشتر و سرازیر شدن اشک ها، آن هم به هر قیمتی حتی به قیمت پایمال کردن حقوق انسانی و ابتدایی یک کودک کار!

این روایت از بداقبالی بود که در عصر گرم و گرفته تابستان ناگهان شاهد نمایشی تاسف بار باشم. برای همه آنچه که در دقایقی کوتاه نمایش داده شد متاسفم، برای همه دیالوگ‌های رد و بدل شده، برای عذر خواهی میهمان برنامه به نیابت از پدر و مادر آسیب دیده آن کودک، برای همه احساس ترحمی که موج می‌زد در استودیو رسانه ملی، برای تکرار جمله (مادر تو الان کمپ است) برای زیر سوال بردن پدر و مادری که آرزوی فرزندشان خوب شدن آنها بود، به عشق آنها کار می‌کرد و چشمان متحیرش داد می‌زد که با واژه‌های جام جم و خیابان‌های اطرافش سخت بیگانه است و هیچ مترجمی نمی تواند این درد را برای مجری ترجمه کند.

روایت من پر از سوال است، پر از ابهام و مجهولات که هر چند می‌دانم برای آنها جوابی نخواهم شنید اما نمی توانم در این روایت از حقوق کودکانی بگذرم که سالهاست پیمان بسته ام که مدافع آنها در برابر نادیده گرفتن‌ها و تضییع حقوق شان باشم.

سازندگان محترم برنامه ماه عسل! نمی دانم شما چقدر با مناطق آسیب دیده ایران و همین شهر تهران آشنایید، چقدر با واژه هایی مثل کارگر، اخراج، بیکاری، جنوب شهر، حاشیه نشینی، کارتن خوابی، اعتیاد، اختلاف طبقاتی، و بی عدالتی سر و کار دارید؟

بعد از سالها فعالیت برای احقاق حقوق کودکان کار در سرزمینم و بن بست‌های پیش رو حالا دچار ابهام شده ام که آیا ریشه مشکلات کودکان کار همه و همه در خانواده و بودن مادر و پدر آنها در کمپ خلاصه می‌شود؟ آیا راه حل همه این دردهای گران، رفتن به فضای سخت و نفس گیر مراکز شبانه روزی بهزیستی می‌باشد؟ آیا ساختار کلان جامعه و مسوولان نقش تماشاچی را ایفا می‌کنند در این روایت تلخ و سیاه؟!

متعجبم که نمی دانید کودکان از تبعات خیلی از رفتارها و گفتارهایشان همچون بزرگسالان آگاه نیستند و قوانین داخلی و بین المللی نیز بر این گفته مهر تایید می‌زنند که افشای مسائل خصوصی همراه با نمایش چهره کودک کار آن هم در برابر برنامه ای که مخاطبان فراوانی دارد با اصول اولیه حقوق کودک در تعارض است.

آیا این امکان وجود نداشت به جای حضور یک کودک کار و سو استفاده ابزاری از نمایش چهره غم زده‌اش و ایجاد یک نمایش صرفا احساسی، مسوولان مرتبط در بهزیستی، شهرداری، نیروی انتظامی و وزارت رفاه را دعوت می‌کردید و از آنان علت این آسیب را جویا می‌شدید؟ تا از همه ندیدن هایشان بگویند. بهتر نبود از بگیر و ببند و رفتارهای پادگانی مدیریت شهری با کودکان کار صحبت می‌کردید؟ از کودکان کاری می‌گفتید که رفتارهای پر خطر جنسی، اعتیاد، ایدز و هپاتیت در آنها مرز هشدار را نیز رد کرده ، زنگ خطری که صدایش در سایه دعواهای سیاسی و امنیتی گم شده است.

بهتر نبود به جای به میان کشیدن و تکرار اعتیاد پدر و مادر آن کودک، حادثه چند شب گذشته در تهران را بازگو می‌کردید؟ تا آنها که بی خبر هستند بدانند، در همین شهر و همین حوالی شش مرد به یک دختر 11 ساله دستفروش تجاوز کرده اند آن هم پیش روی چشمان ناباور و بهت زده عابران و البته رسانه ملی نگران، غم زده و دلواپس نشد!، حادثه وحشتناکی که قطعا هنوز به ساختمان جام جم نرسیده از بس که این روزها گرفتار در دلواپسی‌های دیگر است!

اشتباه و خطا در ذات بشر است و هر کسی دچار آن خواهد شد اما اشتباهی که با همه گوش‌زدها، نامه نوشتن‌ها و توصیه‌های کارشناسان بارها و بارها تکرار می‌شود را نمی توان به سادگی از کنارش گذشت زیرا بیشتر شبیه غرض ورزی می‌شود تا اشتباه.

بعد از بی توجهی‌های مکرر در برنامه‌های سال‌های گذشته ماه عسل که تیره ترین آن هدیه دادن کودکی به یک خانواده در برابر دوربین بود انتظار می‌رفت این برنامه و در آغازین روزهای این ماه که رعایت اصول اخلاقی و ترویج آن به شدت توصیه می‌شود دقت بیشتری در دعوت از میهمان‌ها و موضوعات مطرح شده صورت می‌گرفت که متاسفانه نگرفت، در رسانه ملی روزگارِ غریبی‌ست و روایت کودکان کار هم در آن گویی پایان غریبی دارد.

یک روز در سریالی آنها را عضوی از باند و گروههای مافیایی معرفی می‌کنند و روزی دیگر انگشت اتهام به سمت زندگی و خانواده اش گرفته می‌شود و آنچه برای مخاطب به جای می‌ماند تنها یک انتهای خالی بی پایان است...