سَــخــــتِه

فاصِلـــه گِرِفـتـَــن ،

از تـــــــــــو...

بگذار مردم بگویند کفر می گوید.. گفتم مردم ؟ اصلا من را چه به مردم..! من را همان خدا که چشمانِ تو را آفرید تا من دیوانه ات شوم کافیست ! همه چیز زیرِ سرِ همین خداست که تو را بی هیچ دلیلی آنقــــدر برایِ دلِ من عزیز کرده که حتی به وقتِ دلگیری دلتنگت باشم. همین خدایی که می داند تو گذرت هم به این حوالی نمی خورد؛ اما باز کلمات را مجبور به نوشتن برای تو می کند… من ؛ جای تمام کسانی که کنارت هستند، جای تمام کسانی که تو را می بینند، جای تمام کسانی که در قابِ چشمانت جا دارند،جای تمام کسانی که تو هرروز از حوالیِ شان گذر می کنی؛ دلم برایت تنگ شده…

همواره زمانى فرا مى رسد که باید میان تماشاگر بودن و عمل یکى را برگزید،

این معیار انسان شدن است

من این مردم رانمی شناسم،

مردمی که درچشمهایشان به جای حیای آشنا؛بی شرمی بیگانه جا دارد

وقــتی نیستـــــ

به قــول یکی..

یــه جوریَم ، یــه جـــورِ ناجــور...

دلــــــــم...

خُبــ دل استــــ دیگــر ..

بـرایَـش تنگ میشود ...

یه وقتایی... حتی حوصله ی خودتم نداری چه برسه به دیگران!

یه وقتایی... هیشکی حوصله ی خودشم نداره، چه برسه به تو!

یه وقتایی... همه ازت انتظار دارن که درکشون کنی، اما کَسی تو رو درک نمیکنه!

یه وقتایی... از همه انتظار داری که درکت کنن، اما تو کَسی رو درک نمیکنی!

یه وقتایی... یکی از تو خوشش میاد اما تو نه!

یه وقتایی... هم، تو از یکی خوشِت میاد اما اون نه!

یه وقتایی... حرفِ دلت رو به هزاران نفر میتونی بگی الّا به یه نفر..

یه وقتایی... حرفِ دلت رو به هیشکی نمیتونی بگی جز به یه نفر.!

یه وقتایی... فقط به حرفِ خودت میتونی اعتماد کنی نه دیگران!

یه وقتایی... به حرفِ همه میتونی اعتماد کنی جز حرف خودت!
و اینکه
یه وقتایی... با یه لبخند کوچیک میشه سر و تهِ یه قضیه رو هَم آورد..
همینطور که یه وقتایی با یه لبخندِ کوچیک میشه اوضاع رو خراب تر از اونی که هست کرد!

"پس لبخند بزن، شاید فردا روزِ بدتری باشه..."