تقریبا همیشه مقدرات شومی در کمین کسی است که به حد کمال برسد. چه کمال زیبایی جسمی چه کمال وسعت روحی. در سرتاسر تاریخ نگاه کنید، نصیبِ پادشاهان همین مقدرات شوم بوده. بهتر است که آدم از مصاحبت با این طبقه احتراز کند. زشت‌ها و احمق‌ها آخر و عاقبتشان در این دنیا همیشه بهتر بوده است. همه‌جا راحت می نشینند، خمیازه می‌کشند. اگر از درک افتخار محرومند، لااقل طعمِ نامطبوع شکست و محرومیت را هم نمی‌چشند.
زندگی آرامی دارند. در مقابل حوادث خونسردند. غم و غصه در دلشان راه ندارد. بخت کسی را سرنگون نمی‌کنند و کسی هم درصدد نیست پشت پا به آنها بزند.